இன்று முதியோர் தினம்

இன்று முதியோர் தினம் 

இன்று முதியோர் தினம்
கொண்டாடுகின்றனர்

முதியவ்ர்களுக்கென்று  ஓர் தினம்
அக்டோபர் முதல் தினம் என்று
முத்தாய்ப்பாக உலகம் கொண்டாடுகிறது

இந்நாள் இவன் பிறந்த தினமாக
அமைந்துவிட்டது ரெட்டிப்பு மகிழ்ச்சி.

எனக்கென்ன குறைச்சல் (நீ) நான்
ஒரு ராஜா ,வந்தால் வரட்டும்
முதுமை என்று வரவேற்கிறேன்.

இளமையில் சாதித்தவர்களை விட
முதுமையில் சாதித்தவர்களின்
எண்ணிக்கைதான் அதிகம் இவ்வுலகில்

கடமைகளை முடித்தவனுக்கும்
கட்டுப்பாடோடு இயங்குபவர்க்கும்
முதுமை ஒரு வரப்ரசாதம்

கடமைகள் முடியாவிடில் அதற்க்கு
கவலைப்படாதீர்கள். எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு தீர்வு
உண்டு என்று நம்பி ஒவ்வொரு நாளையும்
இறைவன் அளித்த பரிசாகக் கருதி
மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்

நல்லதோர் நட்பு வட்டத்தில் இருப்பவர்க்கும்
நலம் நாடும் சுற்றங்கள் அமைந்தவர்க்கும்
அன்பு மனையாளும் உறவுகளும்
அமைந்தவ்ர்க்கும் முதுமை அருமை

ஒழுக்கத்தை தொலைத்தவர்க்கும்
ஓரவஞ்சனை செய்து வாழ்ந்தவ்ர்க்கும்
முதுமை கொடுமை ,கடுமை
மற்றும் வெறுமைதான்

கடந்தகால இன்பதுன்பங்களும் ,கசப்பான
நினைவுகளும் ,பிறருக்கு இழைத்த துன்பங்களும்
நெஞ்சில் இருந்தாலும் இனியாவது அவைகளை
மறந்து தன்னை திருத்திக்கொள்ள முத்தான
வாய்ப்பு முதுமை .அப்படி செய்தால்  அருமை

பொறுமை வேண்டும் முதுமையில்
கடுமை கூடாது வாக்கினில் பதட்டம் கூடாது 
செயலில் ,குறைகள் காணாது நிறைகளையே
காணும் சூத்திரம் அறிந்து செயல்பட்டால்
இந்த உடல் என்னும் பாத்திரம் பத்திரமாக
இருக்கும். இல்லையேல் நோய்கள்தான்
பற்றும்.படுக்கையில்  தள்ளிவிடும்.

சுயநலம் கூடாது, சுறுசுறுப்பாய் இருக்கவேண்டும்
சூடான பேச்சு கூடாது கூடினால் குருதியின்
அழுத்தம் கூடிடும். கூற்றுவனின் கவனத்திற்கு
சென்றுவிடும்.வாழ்வு முடிந்துவிடும்

ஆசைகளை குறைத்துக்கொண்டால்
ஆனந்தமாக  வாழலாம் .பூஜைகள் செய்தால்
பொங்கும் கடல் போன்ற மனமும் பூப்போல்
லேசாகிவிடும். .

உழைப்பும் ஓய்வும்,உதவும் எண்ணமும்
இருந்தால் முதுமைகாலம்  இளமைக்காலத்தை விட
இன்பமாக இருக்கும். இதுதான் உண்மை.

முக்தியைத் தரும் முகுந்தனை, முருகனை,
முக்கண்ணனை, முப்பெரும் தேவியை ,
வணங்கி மகிழ இந்த பருவத்தை விட
தகுதியான பருவம் உண்டோ?

பற்றின்றி செயல்பட்டால் பாவ புண்ணியங்கள் உம்மை பற்றாது

பற்றின்றி செயல்பட்டால் பாவ புண்ணியங்கள்  

உம்மை பற்றாது 

எங்கும் நிறைந்தவனே எழில் 

வடிவம் கொண்டவனே

அண்டத்து உயிர்களைக் காக்கும்
ஆதவனின் ஒளியாய் இருக்கின்றாய்

ஆணவம் கொண்டு அலைபவர்களை 

அழிக்கும் தீயாய் திகழ்கின்றாய் 

மாதவம் செய்த நல்லோர்களின் 

வேண்டுகோளை ஏற்று  பாரினில் 

யாதவனாய் அவதரித்து 

பாதகம் செய்பவர்களை அழித்தாய் 

எங்கும் நிறைந்தவனே எழில் 

வடிவம் கொண்டவனே கண்ணின் 

ஒளியாய் திகழும் கண்ணனே 

சொல்ல சொல்ல திகட்டாது உன் நாமம் 

சொல்லிக்கொண்டே இருந்தால் போதும் 

என்றும் எமை அண்டாது காமம் 

கர்ம வலையில் சிக்கித் தவித்த 

எமக்கு எளிதில் விடுபடும் 

வழியைக் காட்டினாய் 

பற்றின்றி செயல்பட்டால் பாவ புண்ணியங்கள்  

உம்மை பற்றாது என்று பார்த்தன் மூலம்
பாரதப் போர் தொடங்கு முன்பு பறை சாற்றினாய்

உன் திருவடியைப் பற்றியவர்க்கு
இகத்திலும் பரத்திலும் பயமில்லை ,
நிலையான இன்பமுண்டு 

என்றுரைத்தாய். 

நினைவுள்ள வரை என் நெஞ்சில் 

இருக்கட்டும் உன் நாமம்

.உந்தன்  கவின் வடிவினைக் கண்டு ஆனந்தம் 

அடையட்டும் என் கண்கள் .கண்ணில் 

ஒளியிழந்தாலும் இதயத்தில் ஒளியாய் 

நிலைத்து நீங்காஇன்பம்  தந்திடுவாய் 

இருப்பதைக் கொண்டு சிறப்புடன் வாழ் இல்லாவிடில் உன் வாழ்வு பாழ்

இருப்பதைக் கொண்டு சிறப்புடன் வாழ் 

இல்லாவிடில் உன் வாழ்வு பாழ் 

ஒரு காட்டில்  ஒரு காகம் வசித்து வந்தது 

அது சுதந்திரமாக மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து 

வந்தது .ஒரு அன்னத்தை சந்திக்கும் வரை 

காகத்தின் நிறமோ கருப்பு. 

அன்னமோ வெண்மை நிறம் .அதைப் பார்த்தவுடன் 

தன் நிறமோ கருப்பு .அன்னத்தின் நிறமோ வெளுப்பு 

எனவே அது தன்னை விட மகிழ்க்சியாக இருக்கும் என்று 

தனக்குள் எண்ணிக்கொண்டது.

அதன் மனது சமாதானம் அடையவில்லை. தன் 

கருத்தை அந்த அன்னத்திடம் நேரடியாகவே 

கேட்டு விட்டது. 

அதற்கு அன்னம் பதில் கூறியது. நீ  கருதுவதுபோல்தான் 

நானும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன் ஒரு பச்சைக் கிளியைக் காணும் வரை. 

அதன் உடம்பில் பச்சை மற்றும் அதன் மூக்கு சிவந்த வண்ணத்தில் அழகாக இருப்பதைக் கண்ட பின் அதுதான் தன்னைவிட மகிழ்ச்சியான பறவை என்று எண்ணினேன். 

உடனே காகம் கிளியிடம் சென்று நீதான் எல்லாப் பறவைகளை விட மகிழ்ச்சியான பறவை என்றது. 

உடனே கிளி சொன்னது, நானும்  அப்படிதான் நினைத்துகொண்டிருந்தேன் பல வண்ணங்களுடைய தோகையை  விரித்து ஆடும் மயிலைக்  கண்டு அதுதான் நம்மை விட மகிழ்ச்சியான பறவை என்று நினைத்தேன் என்றது.

உடனே காகம்  மிருக காட்சி சாலைக்கு சென்று அங்குள்ள மயிலை காணச் சென்றது. அந்த மயிலைக் காண்பதற்கு ஆயிரக் கணக்கான மக்கள் வந்து சென்றார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் சென்றபின் காகம் மயிலிடம் சென்றது. 

அன்பான மயிலே நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய். உன்னைக் காண்பதற்கு ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தினமும் வருகிறார்கள் .ஆனால் என்னை மக்கள் கண்டால் துரத்துகிறார்கள். சிலர் துன்புறுத்தவும் செய்கிறார்கள். இதைப் பார்க்கும்போது உலகிலேயே நீதான் மகிழ்ச்சியான பறவைபோல தெரிகிறது என்றது. 

மயில் தன் மனதில் உள்ள சோகத்தை காக்கையிடம் கொட்டியது.

நீ நினைப்பதுபோல் நான் அழகான வண்ணப் பறவை என கர்வம் கொண்டு  மகிழ்சியாக ஆடித் திரிந்தேன் இந்தக் கூட்டில் அடைபடும் வரை

இந்த மிருக காட்சி சாலையில் இருப்பவர்கள் அனைவரும்என்னைப் போல் பலரும் தங்கள் அழகை நினைத்து கர்வப்பட்டு திரிந்தவர்கள்தான் .தங்கள் சுதந்திரத்தை இழந்து கூட்டில் அடைபட்டு இவர்கள் போடும் சத்தற்ற உணவை தின்றுகொண்டு எங்கள் விதியை எண்ணி கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்றது மயில்  

எனக்கு இருக்கும் இந்த அழகுதான் என்னை இங்கு கூட்டில்  சிறைப்படுத்திவிட்டது.என்பதை இப்போதுதான் உணர்கிறேன். இருந்தும் என்ன செய்ய? என்னால்ஒன்றும்  செய்ய இயலாது. இந்த கூட்டிலேயே வாழ்ந்து மடிவதை தவிர வேறு வழியில்லை .

உன்னைத்தான் யாரும் சிறை பிடிப்பதில்லை .கூண்டில் அடைப்பதில்லை 

நீ சுதந்திரமாக மகிழ்ச்சியாக பறந்து திரிகிறாய். எனவே நீதான் உலகிலேயே மகிழ்ச்சியான  பறவை என்பதைப்  புரிந்துகொள் என்றது மயில்

 . 

காகத்திற்கு இப்போதுதான் புத்தி வந்தது. 

மனிதர்களும் இந்த காகத்தைப் போல்தான் நடந்துகொள்கிறார்கள்.

தேவையில்லாமல் தன்னை ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்து தன்னிடம் உள்ள தனித் திறமையை அடையாளம் கண்டுகொள்ளாமல் புலியைப் பார்த்து பூனை சூடு போட்டுக்கொள்ளுவது போல் தங்கள் வாழ்வை நரகமாக்கி கொள்கிறார்கள் 

இதனால் வாழ்வு முழுவதும் எல்லாம் இருந்தும் அவர்கள் மன நிறைவற்ற வாழ்க்கை வாழ்வதுடன், தன்னை சுற்றியுள்ளவர்களின் மகிழ்ச்சியையும் கெடுக்கிறார்கள்

இறைவன் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் ஒரு தனித் திறமையைக் கொடுத்துள்ளான் அதைக் கண்டறிந்து அதில் ஈடுபாடு கொண்டு தன்னை மேம்படுத்திக்கொண்டால்  வாழ்வு மகிழ்ச்சியாக இருக்கும், சாதனைகளையும் செய்ய முடியும்,

இனிமேலாவது அனைவரும் தன்னை மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதை விடுத்து தன்னிடம் உள்ள திறமைகளை மெருகேற்றி வாழ்வில் முன்னேறி மகிழ்ச்சிக்  கனியைப் பறிக்க முயல வேண்டும். 

மூலம் ;bhaskaran19@gmail.com

படங்கள் நன்றி.-googleimages 

கவிஞர்களின் வாழ்வு அன்றும் இன்றும்

கவிஞர்களின் வாழ்வு அன்றும் இன்றும் 


முன்னாளில் சென்ற நூற்றாண்டு வரை
கவிஞர்கள் வறுமையில் தான் வாடி
வதங்கினார்கள்

அன்று அரசர்களையும் பின்னாளில்
செல்வந்தர்களையும் போற்றிப் பாடி
பிழைப்பை நடத்தினார்கள்.

அழியும் மனிதர்களைப் பற்றி பாட மறுத்து
அழியா பரம்பொருள் மீது பாடியவர்களும் உண்டு

இன்றோ ஒரு பாடலை இயற்றிவிட்டாலே அதுவும்
புகழ்பெற்றுவிட்டால் அவர்கள் செல்வச் செழுப்பிலே
மிதக்கிறார்கள்.

ஆனால் அன்று நிலைமை அவ்வாறு இல்லை.

தமிழுக்கு வாழ்வு கொடுத்த பாரதிக்கு
தமிழ் சமூகம் வாழ்வு கொடுக்கவில்லை ,அவனை
வறுமையில் தள்ளி இளமையிலேயே இந்த உலகத்தை
விட்டு விரட்டிவிட்டது.

அன்றைய பாரதியின் நிலை.





இந்த ஓவியத்தை வரைந்தபோது மனதில்
சோகம்  நிறைந்தது .என்ன செய்ய ?

திருவிளையாடல்-சேர்ந்தே இருப்பது?
வறுமையும் புலமையும் -அன்று. இன்றல்ல

இன்று எழுதுபவர்களின் தலையெழுத்தே
மாறிவிடுகிறது.-அதிர்ஷ்டம் இருந்தால்.

இன்றைய கவிஞர்களின் வாழ்வு..
வாய்ப்பு, வசதி.என்ன என்பது
அனைவருக்கும் தெரியும் ...

அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்..

அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்..



அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்
என்றார்கள் ஆன்றோர்.

ஒரே இனத்தை சேர்ந்த இரு உயிரினங்கள்
அன்பு பாராட்டுவதில் வியப்பு ஒன்றுமில்லை.

ஆனால் நிலத்தில் வாழும் நாயும் நீரில் வாழும் டால்பின்னும்
கட்டும் அபரிமிதமான அன்பு வியக்க வைக்கிறது.

இணைப்பில்  கண்டுள்ள காணொளியைக்  காணுங்கள்.
அப்போது புரியும்.

அன்பின் வலிமை எத்தகையது என்று


https://www.google.co.in/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CB0Q3ywwAA&url=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DWT69H5ZEoto&ei=DVsYVMCLKMziuQSHvIGYDQ&usg=AFQjCNGMF4mpjswtdBSMj06nGoPloIdWDQ&sig2=H0dVnnVPXgT1j3_HmFtEcQ&bvm=bv.75097201,d.c2E

பஞ்சு மிட்டாய் -இப்படியும் செய்யலாம்.

பஞ்சு மிட்டாய் -இப்படியும் செய்யலாம்.


குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள்வரை
அனைவரையும் கவர்ந்து இழுப்பது
பஞ்சு மிட்டாய்.

சக்கரை பாகில் வண்ணம் சேர்த்து
கவர்ச்சியாக செய்யப்படுவது.

ஆனால் அதில் புதுமைகளைப் புகுத்தி
மலர்கள் வடிவத்தில் வண்ணம் சேர்த்து
செய்வது நன்றாக உள்ளது.

எதுவாக இருந்தாலும் அதில் புதுமைகளைப்
புகுத்துவது சில நாட்டில் உள்ளது.

நாம்தாம் அரைத்த மாவையே அரைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

கீழே காணும் காணொளியை கண்டு
ரசித்து கற்பனையில் பஞ்சு மிட்டாய்களை   உள்ளே தள்ளுங்கள். 

நன்றி;

https://www.facebook.com/video.php?v=268147910023464&set=vb.100004847714200&type=2&theater

எங்கெங்கும் காணினும் சக்தியடா

பாரதி அன்று பாடினான் 

எங்கெங்கும் காணினும் சக்தியடா 

இன்று: எங்கெங்கும் காணினும் குப்பையடா

என்றுதான் பாடவேண்டும்.



இன்று தமிழ்நாட்டில்
குப்பைகள் இல்லாத இடமேயில்லை 

மக்கும் குப்பை மக்காத குப்பைகளை தனி தனியே பிரித்து போட வேண்டும் என்று அரசு உத்தரவிட்டும் அதை காற்றில் பறக்கவிட்டு விட்டு கண்ட இடங்களில் குப்பைகளை வீசி எறிவதில் நம் நாட்டு மக்களுக்கு இருக்கும் ஆனந்தம் வேறு எதிலும்  இல்லை 

மக்கும் குப்பை எது மக்காத குப்பை எது என்று 
தமிழ் நாட்டு மக்களுக்கு என்று 
புரியபோகிறதோ தெரியவில்லை 

எம்மதமும் சம்மதம் என்பதுபோல் எல்லா 
குப்பைகளும் ஒன்று என்று எண்ணுகிறார்கள் போலும். 

முக்கியமாக அவர்கள் குப்பைகளை போட தேர்ந்தெடுக்கும் இடம் கழிவுநீர் கால்வாய்கள், குப்பை தொட்டிகளின் வெளிப்புறத்தில், பேருந்து மற்றும், ரயில் வண்டி பாதைகள், நிலையங்கள், ,என எல்லா இடங்களிலும் குப்பைகளை போடுவது அவர்கள் இயல்பு. 


படித்தவன், பாமரன் என அனைவரும் இந்த விஷயத்தில் ஒன்றாக செயல்படுவது பாராட்டத்தக்கது

இதனால் எல்லாஇடங்களிலும் கழிவு நீர்தேங்கி கொசுக்கள் உற்பத்தியாகி மக்களை எல்லா நேரங்களிலும் பதம் பார்க்கின்றன

மக்களை வீடுகளிலேயே முடக்கி வைக்கின்றன

ஜன்னல் கதவுகளை திறந்து இயற்கை காற்றை 
சுவாசிக்க வழியில்லை

கதவை திறந்தால் துர்நாற்றம்தான்  வீசுகிறது

கொசுக்கடியிலிருந்து தப்பிக்க கொசு விரட்டிகளுக்காக
பல நூறு ரூபாய்களை மாதம்தோறும் அழவேண்டி உள்ளது




அப்போதும்  நம்மை கொசுக்கள் விடுவதில்லை. தில்லை நாடராஜன்போல் ஆடிக்கொண்டும் பாடிக்கொண்டும் நம் உடலிலிருந்து ரத்தத்தை உறிஞ்சி கோடிகணக்கில் கொழுத்து உடலில் பச்சை குத்துவதுபோல் எல்லாவற்றின்மீதும் மஞ்சள் நிறத்தில் முட்டையிட்டு ஆட்டம் போடுகின்றன. 

மனிதர்களில் பல வகைகள் இருப்பதுபோல நோய்களை  பரப்பும்
கொசுக்கள் மக்களுக்கு இலவசமாக நோய்கிருமிகளை நம்மிடமிருந்து ரத்தம்
பெற்றுக்கொண்டதற்காக அன்போடு பரிசு அளிக்கின்றன

அதை தவிர நோய்களில் மாட்டிகொண்டு மருத்துவ செலவு 
பல ஆயிரங்கள் அழுதும் இந்த மனித ஜன்மங்கள் 
கொஞ்சம் கூட பாடம் கற்றுகொள்வதாக தெரியவில்லை
. 
ஆனால் என்ன துன்பபட்டாலும் 
குப்பைகளை கண்ட இடங்களில் வீசி எறிந்து 
மகிழும் இன்பத்திற்கு ஈடு இணை இல்லை
என்பது தமிழ் நாட்டு மக்களின் ஏகோபித்த  கருத்து